Mandelstam

GEBED

Help me, Heer, vannacht mijn leven te bewaren.
Behoed me, Heer, uw dienaar toch, uw slaaf.
Hoor, Heer, mijn geadem in deze menigte, mijn graf.

WIMAN, CHRISTIAN: STOLEN AIR;
SELECTED POEMS OF OSIP MANDELSTAM.
NEW YORK 2012, P. 28


Een variant:

Schenk me de kracht, Heer, deze nacht te doorstaan,
want ik, uw slaaf, vrees voor mijn leven:
ik beweeg door deze stad alsof ik slaap in een zerk.

MANDELSTAM, OSIP:
COMPLETE POETRY OF OSIP EMILEVICH MANDELSTAM;
TRANSLATED BY B. RAFFEL AND ALLA BURAGO.
ALBANY 1973, P. 188

BROWN, CLARENCE:
MANDELSTAM. NEW YORK 1973, P. 126

Een vergissing

Uw gezicht pijnlijk ongrijpbaar
wist ik beneveld niet te raken;
dwaas hoorde ik “Heer”
omdat mijn mond niet zweeg

een vogel soeverein gevleugeld
verliet Gods naam mijn hart;
voor mijn ogen wervelt de nevel,
achter me een kooi, leeg.

MANDELSTAM, OSSIP:
GEDICHTE – PAUL CELAN (ÜBERSETZER).
FRANKFURT 2017 (OORSPR. 1959), P. 21

MANDELSTAM, OSIP:
COMPLETE POETRY OF OSIP EMILEVICH MANDELSTAM;
TRANSLATED BY B. RAFFEL AND ALLA BURAGO.
ALBANY 1973, P. 46

ILLUSTRATIE: ALBRECHT DÜRER

TWEEGESPREK

Jouw smalle schouders waren bedoeld
om te zwellen onder de zweepslagen
te zwellen onder de zweepslagen
en te gloeien in de ijzige sneeuw

jouw kindhanden waren bedoeld
om witheet ijzer te tillen
witheet ijzer te tillen
en van hennep stroppen te vlechten

jouw tere voeten waren bedoeld
om blootsvoets te lopen over glas
blootsvoets te lopen over glas
en bloeddoordrenkt zand

zeker, en ik was bedoeld om voor u
te branden als een zwarte kaars
te branden als een zwarte kaars
en nooit te durven bidden.

Mandelstam, Osip:
Complete poetry of Osil Emilevich Mandelstam;
translated by B. Raffel and Alla Burago.
Albany 1973, p. 235

VERTALEN

Tartaren, Oezbeken, Samoyeden,
alle Oekraïners,
zelfs de Wolga-Duitsers
wachten op hun vertalers;

en wie weet, op ditzelfde moment
is een anonieme Japanner
mij in het Turks aan het vertalen
en raakt aan mijn diepste innerlijkheid.

Mandelstam, Osip:
Complete poetry of Osil Emilevich Mandelstam;
translated by B. Raffel and Alla Burago.
Albany 1973, p. 223

OOK WAAN

Ook waan heeft een zin hier misschien.
Wellicht wordt bewustzijn, verknoopt als een cyste,
– in licht gewaar en in ruimte gezien –
wordt leven ontward en bestaan wij.

Zie hoe de breinloze spin verzorgt
zijn vormloos verankerd, kristallen tempeltje,
een en al ruimte en gerichtheid:

alsof een ontwerp zijn maker bedankte,
alsof elke lichtstraal naar zijn bron werd gezogen,
also diep in de wildernis een burchtzaal verscheen
rond de adelijke gasten,
hun expressie gezuiverd van alle pijn…

Zoals op aarde, Heer, niet in de hemel.
Op aarde, en in een huis uit liederen gebouwd.
Zelfs de vogels, de meest fragiele, van vrees bevrijd.
O Heer, zó lang te leven…

Heb mededogen, vergeef me mijn woorden.
Fluister ze, zachter nog dan gefluister: als iemand in gebed.

Wiman, Christian:
Stolen Air; selected poems of Osip Mandelstam.
New York 2012, p. 67