Laat in de herfst (Wang Wei)

Bron: arts.cultural-china.com

LAAT IN DE HERFST

Hier zo zittend voel ik verdriet om verlies van mijn kracht,
het is nog geen negen uur en de zaal is al verlaten;
een regenstorm plet de wilde vruchten,
insecten komen tjirpen hierbinnen onder de lamp

het is moeilijk grijs haar te ontlopen, razend moeilijk,
en waarachtig goud laat zich niet zomaar fabriceren;
voor wie zoekt naar een medicijn tegen de kwalen van ouderdom,
is er slechts dit ene: ken het ongeborene!

Uit: Vertalingen/KLUIZENAARS 

Louter zijn (Wallace Stevens)

LOUTER ZIJN

De palm aan het einde van de geest,
voorbij de laatste gedachte, verrijst
in het bronzen decor.

Een goudgevederde vogel
zingt in de palm, zonder menselijke zin,
zonder menselijk gevoel, een uitheems lied.

Je weet dan dat het niet het denken is
dat ons gelukkig maakt of ongelukkig.
De vogel zingt. Zijn veren schitteren.

De palm staat aan de rand van de ruimte.
De wind beweegt zacht door de takken.
De vlammende veren van de vogel wiegen traag omlaag.

Uit: Vertalingen/DIVERS
Illustratie: PIXELS.COM

Liefdeslied (Rilke)

LIEFDESLIED

Hoe wend ik mijn ziel
om jou niet te raken
hoe til ik haar over
jou heen naar de rest

waar vind ik de plek
in vreemdste omgeving
die niet wordt geroerd
door jouw dieper bestaan

als de strijkstok twee snaren
zingt versmelting
één stem

op welk instrument
tovert wie dit
huidloze deinen?

Uit: Vertalingen/Rainer Maria Rilke

Een vergissing (Osip Mandelstam)

Uw gezicht pijnlijk ongrijpbaar
wist ik beneveld niet te raken;
dwaas hoorde ik “Heer”
omdat mijn mond niet zweeg

een vogel soeverein gevleugeld
verliet Gods naam mijn hart;
voor mijn ogen wervelt de nevel,
achter me een kooi, leeg.

Bron:
Mandelstam, Ossip: Gedichte – Paul Celan (Übersetzer). Frankfurt 2017 (oorspr. 1959), p. 21
Mandelstam, Osip: Complete Poetry of Osip Emilevich Mandelstam; translated by B. Raffel and Alla Burago. Albany 1973, p. 46
ILLustratie: Albrecht Dürer