Louter zijn (Wallace Stevens)

LOUTER ZIJN

De palm aan het einde van de geest,
voorbij de laatste gedachte, verrijst
in het bronzen decor.

Een goudgevederde vogel
zingt in de palm, zonder menselijke zin,
zonder menselijk gevoel, een uitheems lied.

Je weet dan dat het niet het denken is
dat ons gelukkig maakt of ongelukkig.
De vogel zingt. Zijn veren schitteren.

De palm staat aan de rand van de ruimte.
De wind beweegt zacht door de takken.
De vlammende veren van de vogel wiegen traag omlaag.

Uit: Vertalingen/DIVERS
Illustratie: PIXELS.COM